2010/11/21

Ξανασυναντήθηκαν Κωνσταντίνος και Σίμπα!

Αν έχεις τύχη διάβαινε!

Κρύο ζέστη μας πήγε με τον μικρούλη Σίμπα - τον κούκλο με τη ροζ μύτη που βρέθηκε στις 9 Νοεμβρίου. Και μας έκανε πολλές φορές να αναρωτηθούμε αν τελικά έχουμε το δικαίωμα να περισυλλέγουμε ζώα που μας πλησιάζουν γεμάτα εμπιστοσύνη και με όλες τις καλές προθέσεις για την προστασία τους να τα κλείνουμε σε κλουβιά.

Όπως είπε ο Κ. το ίδιο θλιμμένο βλέμμα είχε όταν τον πρωτοπήραν μωράκι στο σπίτι και δεν ήξερε τι τον περιμένει...
Μετά την απογοητευτική πάροδο 11 ημερών, μετά την δημοσίευση στην εφημερίδα ΠΙΕΡΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ (ευχαριστούμε και πάλι για την δωρεάν εκτύπωση της αγγελίας), την  συνεννόηση με  όλα σχεδόν τα κτηνιατρεία και τις αφίσες σε κολώνες στην περιοχή που βρέθηκε ο μικρούλης, αποφασίσαμε, προκειμένου να του γλυτώσουμε όση ταλαιπωρία γίνεται ,να αλλάξουμε την αγγελία και να κάνουμε ανάρτηση υποψηφιότητας για υιοθεσία στην αγγελιόπολη. 

Με πολλή χαρά λάβαμε mail από τον κηδεμόνα του, τον Κωνσταντίνο, ο οποίος είχε χάσει πλέον κάθε ελπίδα.

Με εμπιστοσύνη στον κούταβο, και θέλοντας να του δώσει την ευκαιρία να τρέξει στα χορτάρια της 19ης Μαϊου, τον έλυσε και το βράδυ της Δευτέρας στην τελευταία τους βόλτα. Ο Σίμπα ως κουτάβι φυσικά κάποια στιγμή ξεχάστηκε με τις μυρωδιές και τα αρώματα του πάρκου και στην αναζήτηση καινούριου ενδιαφέροντος στην περιοχή ξέφυγε από την προσοχή του Κωνσταντίνου, όταν αυτός συνάντησε κάποιον γνωστό και κοντοστάθηκε. 

Κάπως έτσι χάθηκε ο Σίμπα. 

Χωρίς αμφιβολία ο Κωνσταντίνος τον λατρεύει. Και είναι σίγουρο πως θα παραδειγματιστεί από την περιπέτεια αυτή και δεν θα επαναλάβει την ίδια απροσεξία. Άλλωστε ο Σίμπα ταλαιπωρήθηκε περισσότερο απ' όλους με αυτή την ιστορία.
Ένα σκυλί, όσο καλά εκπαιδευμένο και να είναι, κάποια στιγμή θα κινδυνέψει εάν το αφήνουμε να κυκλοφορεί λυτό μέσα σε μια πόλη. Και είναι βασική μας υποχρέωση να το προστατεύουμε. 

Προσπαθούμε να βρούμε έναν περιφραγμένο χώρο για να λύσουμε το ζώο μας και πάντα έχουμε την προσοχή μας στραμμένη επάνω του. Παίζουμε μαζί του καθ'όλη την διάρκεια, προκειμένου να κρατάμε και την δική του προσοχή στραμμένη σε εμάς.

Έχουμε υπ' όψιν μας, ειδικά για τα ανήλικα σκυλιά, πως πολύ εύκολα μπορεί να χαθούν παρασυρόμενα από τις μυρωδιές άλλων σκυλιών και τη φυσική περιέργεια που είναι ιδιαίτερη έντονη στις μικρές ηλικίες.

Το ζώο δεν νιώθει ταλαιπωρία, ακόμη και με το λουράκι, εάν κάνει μεγάλες βόλτες και διασκεδάζει μαζί μας. Υπάρχουν πάντα και οι οδηγοί, που δίνουν μεγάλη ελευθερία στην κίνηση, και αν κρατάμε ένα ρυθμό που βολεύει και στους δύο, το σκυλί μας γυμνάζεται επαρκώς και εμείς επίσης. 

Θυμόμαστε πάντα να μαζεύουμε τις "ακαθαρσίες" του σκύλου μας με μια σακουλίτσα φορεμένη στο χέρι.